ÇOK YORGUNUM DİYORMUŞSUN

“Artık bizimle çalışmak istemiyorsun demek.

Bitkinim, diyormuşsun, gücüm yok yürüyecek.

Çok yorgunum diyormuşsun, sıfırı tükettim,

birşey beklemeyin artık benden

Gene de bekliyoruz, ne olursa olsun.

Yorgunsan, uyuyorsan, seni kimse uyandırmaz,

kimse demez, kalk, yemeğin hazır!

Hem, neden hazır etsinler yemeğini?

Kalmadıysa yürüyecek gücün.

Zıbarır kalırsın orda, aramaz kimse seni.

Kimse demez: Kalk devrim oldu, işler seni bekler!

Hem, sana ne devrimden? Sen öldün ya!

İster suçlu kendin ol, ister başkası,

toprakta çürüyecek değilmisin nasıl olsa.

Çok savaştım diyormuşsun, dövüşemem artık.

Öyleyse dinle:

Savaşmassan yok bil kendini,

ister suçlu kendin ol, ister başkası,

kendini yok bil.

(.......)

Ne umduydun peki?

Gel keyfim gel bir savaş mı?

Yanıldığın belli;

Durum senin bildiğin gibi de değil,

durum çok daha da kötü.

Harcamazsak gücümüzün üstünde bir çaba,

hapı yutacağız.

Göremezsek gerekenden daha çok iş,

silinip gideceğiz.

Dört gözle bekler düşmanlarımız,

bekler yelkenler indirilsin.

(.......)

(Bertolt Brecht)