Ali Başpınar'ı binler yıldızlara uğurladı
06 Eylül 2008 -
Devrimci Yol hareketinin önderlerinden Ali Başpınar’ı binler yıldızlara uğurladı. Devrimci Yolda yürüyen binlerce militanın "Butto"su Ali Başpınar'ın cenaze töreni için Türkiye'nin dört bir yanından araçlar kaldırıldı. Yurt içinden ve yurt dışından çok sayıda mücadele arkadaşı ve seveni onu uğurlamak için Ankara'ya geldi. Sabah 09.00'da Hacettepe Üniversitesi hastanesi önünde bir araya gelen Ali Başpınar'ın sevenleri, yoldaşları ve yakınları onu omuzlarda taşıyarak sonsuzluğa uğurladı. Cenaze korteji hastane önünden yolu trafiğe kapatarak yürüyüşe geçerek Kolej Kavşağında bulunan Çokkatlı Otopark önünde adeta miting havasında geçen bir tören gerçekleştirdi. Binlerce kişi “Devrimci Öğretmen Onurumuzdur”, “Mahir Hüseyin Ulaş Kurtuluşa Kadar Savaş”, “Yolumuz Çayanların Devrimci Yoludur”, “Ali Butto Mücadelemizde Yaşıyor” sloganlarıyla Ali Başpınar’ın mücadelesine ve anısına sahip çıktılar. Tören sırasında Başpınar'ın resminin olduğu dev pankartlar Çokkatlı Otopark'a asıldı, devrimci gençler tarafından başlarında nöbet tutuldu. Devrim mücadelesinde yitirilen tüm devrimciler için saygı duruşu ile başlayan törende Ali Başpınar’ın hayatı ve devrimci mücadelesi anlatıldı. İlk olarak söz alan Ali Rıza Aydın;“ Ali Başpınar devrimciliğin, dostluğun bir simgesidir. 12 Mart’tan 80’e kadar ağır koşullarda mücadele veren Başpınar, Türkiye’yi il il dolaşarak devrimci örgütlenmenin yolunu açmak için mücadele verdi. TÖB-DER ile Devrimci Öğretmen mücadelesinin en önünde o vardı. Ölümüne kadar mücadeleyi sürdürdü. Yoldaşımızı kaybettik, acımız sonsuz. Mücadelesini yaşatacağız. Anısı mücadelemize önder olsun” dedi. Daha sonra söz alan Mehmet Ali Yılmaz, “68’in devrimci ateşini kuşaktan kuşağa Devrimci Gençlik mücadelesinden, Devrimci Öğretmen’e kadar Devrimci Yolunda sürdüren Ali yoldaşımızı saygıyla anıyoruz. Mücadelenin önderi olarak bizimle beraber mücadelemizde yaşayacak” dedi. Son olarak Cahit Akçam söz alarak, “Dost düşman bilsin ki, önümüz de dağ da olsa, iki elimiz bağlı da olsa Ali abimizin mücadelesini yalnız bırakmayacağız. Devrimci dayanışmanın adıydı Ali abi. Devrimci mücadelenin bir neferi olarak anısını mücadeleyle sürdüreceğiz” dedi Daha sonra Çankırı Çerkeş’e götürülen Ali Başpınar için burada da bir tören düzenlendi. Tüm Türkiye'den ve yurtdışından binlerce dostu ve yoldaşı Başpınar'ı uğurlamak için Çerkeş'e geldi. Kent meydanında toplanan binler mezarlığa kadar süren yürüyüşte Başpınar'ı omuzlarında taşıdılar. Ali Başpınar geçen yıl ölen eşi Nilüfer Başpınar'ın yanında toprağa verildi. Ali Başpınar’ın hayatı ve mücadelesi… 12 Mart döneminde THKP-C Dev-Genç davasından yargılanıp 2 yıl 4 ay cezaevinde kalan Başpınar, 1980 öncesi uzun süre Devrimci Öğretmen mücadelesinin örgütleyicilerinden oldu. Daha sonra yoksul mahallelerde faşist saldırılar karşısında direniş örgütlenmesinde öncü rol oynadı. 12 Eylül darbesinin ardından, 23 Ocak 1981’de yakalanan Başpınar ağır işkencelerden geçirildikten sonra askeri mahkeme tarafından müebbet hapis cezasına çarptırıldı. Başpınar 11 yıl hapishanede kaldı. 1991’de tutuksuz yargılanmak üzere serbest bırakıldı. Ali Başpınar cunta mahkemelerinde yaptığı savunmada son söz olarak şunları söylemişti: “...Emekçi halkımıza karşı yürütülen yok etme ve sindirme politikalarına, halkımızın yanında emperyalizme, faşizme karşı mücadele etmenin haklı, doğru ve meşru bir direniş mücadelesinin içinde yer almış olmanın gururu ve onurunu taşıyorum. Dünyanın hiçbir ülkesinde faşizme karşı direnenler anarşist ya da teröristlikle suçlanmaz, bizlere karşı yöneltilen bu suçlama ve niteleme de doğru değildir, Devrimci Yol dergilerinde bu gerçek emperyalizme ve faşizme karşı mücadele yöntemleri çok açık ve net bir biçimde ortaya konulmuştur. Geriye doğru baktığımızda o teorik tesbitlerin doğruluğu çok açık ve net bir şekilde ortaya çıkıyor. Bugün burada son sözü bize verseniz de, gerçekte son sözü sizler nasıl bir karar verirseniz verin, Türkiye halkları verecektir. İnanıyorum ki halkımız bizi aklayacaktır....” Sendika.Org

 

Bir Sosyalisf Ali Başpınar, 'Butto' Öldü

Ali Başpınar hayatını kaybetti
02 Eylül 2008 -
Devrimci Yol hareketinin önderlerinden Ali Başpınar, kansere karşı verdiği yaşam mücadelesini kaybetti. Dün geceyarısı beyin ölümü gerçekleşen Başpınar bu sabaha karşı yaşamanı yitirdi. 12 Mart döneminde THKP-C Dev-Genç davasından yargılanıp 2 yıl 4 ay cezaevinde kalan Başpınar, 1980 öncesi uzun süre Devrimci Öğretmen mücadelesinin örgütleyenlerinden oldu. Daha sonra yoksul mahallelerde faşist saldırılar karşısında direniş örgütlenmesinde öncü rol oynadı. 12 Eylül darbesinin ardından, 23 Ocak 1981’de yakalanan Başpınar ağır işkencelerden geçirildikten sonra askeri mahkeme tarafından müebbet hapis cezasına çarptırıldı. Başpınar 11 yıl hapishanede kaldı. 1991’te tutuksuz yargılanmak üzere serbest bırakıldı. Başpınar’ı uğurlamak için ailesi, yoldaşları ve sevenleri 6 Eylül Cumartesi Saat 09.00'da Hacettepe Üniversite Hastenesi önünde buluşacak. Ali Başpınar cunta mahkemelerinde yaptığı savunmada son söz olarak şunları söylemişti: “...Emekçi halkımıza karşı yürütülen yok etme ve sindirme politikalarına, halkımızın yanında emperyalizme, faşizme karşı mücadele etmenin haklı, doğru ve meşru bir direniş mücadelesinin içinde yer almış olmanın gururu ve onurunu taşıyorum, dünyanın hiçbir ülkesinde faşizme karşı direnenler anarşist ya da teröristlikle suçlanmaz, bizlere karşı yöneltilen bu suçlama ve niteleme de doğru değildir, Devrimci Yol dergilerinde bu gerçek emperyalizme ve faşizme karşı mücadele yöntemleri çok açık ve net bir biçimde ortaya konulmuştur. Geriye doğru baktığımızda o teorik tesbitlerin doğruluğu çok açık ve net bir şekilde ortaya çıkıyor. Bugün burada son sözü bize versenizde, gerçekte son sözü sizler nasıl bir karar verirseniz verin, Türkiye Halkları verecektir. İnanıyorum ki halkımız bizi aklayacaktır....” Sendika.Org

12 Eylül geldiğinde lise öğrencisiydim

12 Eylül tüm ağırlığıyla geldiğinde lise öğrencisiydim. 12 Eylül’ün küçük bir lise talebesi olarak bize öğrettiği ilk şey kitapların tehlikeli olduğuydu. Kitaplarımızın bir kısmını gömmüş, bir kısmını yakmıştık. Bizim zararsız gördüğümüz bir kısmını ise, dolapları-sıraları arayan askerler, polisler zararlı bulup elimizden almıştı. Yaşar Kemal, Orhan Kemal kitapları, Rus romanları vs. hepsi sakıncalı kitaplardı. Bir tek Arnavut partizan savaşını anlatan “Komiser Memo” sakıncasızdı, arama yapanlar ona dokunmamıştı.
Sokaklar tanklarla zapt edilmişti. Her tarafta boy boy “arananlar” listeleri asılmıştı. Kiminin kardeşi, kiminin amcası, kiminin kızı-oğlu… Her şehir, kendi evlatlarına yasaklanmıştı adeta. Bazı arananlar listelerinin altına, hangi muzip kalemler “yerini biliyorum ama söylemem” yazılarını, hangi gizli zamanlarda yazmışlardı şaşıyorduk.
Şehirler kendi evlatlarına, kendi seslerine yabancılaşmıştı. Grevdeki işçi sesleri susmuştu, hakları için yukarı kalkan işçi yumruğunun kolu kıvrılıp kelepçelenmişti. Sendikacılar, sermayeye koşulsuz teslimiyet için, önce sıkıyönetim komutanlıklarına teslim olmaya çağırılmıştı. Kuyrukların uzağından dolaşıyorduk. Öğretmen dernekleri, gençlik dernekleri kapatılmıştı. Hak, özgürlük, demokrasi, eşitlik isteyen öğretmenler, gençler susturulmuş, işkencehanelerde ölesiye bağırmaya davet edilmişlerdi.
Onların sesleri yerini, Kenan Paşa’lı yeni mitinglere bırakmıştı. Lise talebeleri olarak bu mitinglerden kaçma imkanımız yoktu, zorunlu katılımcılardık. Bazılarımızın tuvalete saklanarak mitinge katılma görevini atlamaya çalışmasını, kendi başının yanmasından korkan öğretmenlerimiz her tarafı titizlikle arayarak boşa çıkarmasını biliyordu.
Kenan Paşa; mitinglerde Kuran sureleri okuyor, vallahi de billahi de, kendileri bu darbeyi yapmasa idi, başkalarının sosyalist devrim yapacağını, anlatmaya çalışıyordu. Dili döndüğünce ve hatta bazen de kanıt göstererek.
Bugünden baktığımızda en gülüncü de, herhalde, bazı binbaşılar, albaylar tarafından verilen konferanslardı herhalde. Bu sözde konferanslarda; sosyalizmin demir perde ülkelerinde uygulanan insanlık dışı bir düzen olduğu, burada yaşayanların ve sosyalistlerin, bir de bölücülerin ana-bacı tanımaz sapkın kişiler olduğu yönündeki bilimsel düşünceler(!) ve tarihi gerçekler(!) anlatılıyordu.
Evet; 12 Eylülcüler yargılansın!
Onlar, yüz binlerce insanın gözaltına alınıp işkence görmesinden, yüzlerce insanın işkencede öldürülmesinden, gözaltında kayıplardan, birçok genç devrimcinin idamından, filmlerin-kitapların yasaklanmasından, sansürden, yüz binlerce insanın kendi topraklarından kopup mülteci haline gelmesinden sorumludurlar. 12 Eylülcüler insanlığa karşı suç işlemişlerdir ve insanlık suçları, zamanaşımına uğratılamaz.
12 Eylülcüler, işçi sınıfına, emekçilere karşı suç işlemişlerdir. Grevleri yıllarca yasaklamış, sendikaları kapatmış, malvarlıklarına el koymuş; dizginsiz sömürünün koşullarını yaratmıştır. Uluslararası sermaye için özelleştirmelerin yolunu açmış ve dikensiz gül bahçesi yaratmıştır.
12 Eylülcüler yargılansın!
Yalnızca Paşalar değil, bu komedi konferanslarla küfür ve aşağılamayı, safsatayı, iftirayı, bilim diye yutturarak genç beyinlere şırınga etmeye çalışan binbaşılar, yüzbaşılar, albaylar da yargılansın!   

Yıldız İmrek Koluaçık

YAR YAYINLARI'ndan

Yeni Bir kitap

Akın Ok

Yaşasın!  İLHAN SELÇUK!

Kalemi ve Senfonisi!

"ŞARKILARIYLA, ŞİİRLERİYLE, YAZILARIYLA"

 YAŞASIN!

 İLHAN SELÇUK!

 KALEMİ VE SENFONİSİ!

                 DEDİLER..

Yar yayınları'nın yaratıcı sanat adına

ülkenin gündemine sahip çıkarak hazırladığı çalışma yeni bir ilk’e imza oldu.

Ayla Algan'dan-Esin Afşar'a,

Bilgesu Erenus'tan-Akın Ok'a,

Timur Selçuk'tan-Ünol Büyükgönenç'e,

Turgut Özakman'dan-Yusuf Ziya Bahadınlı'ya,

İlyas Salman'dan-Öner Yağcı'ya,

Berç Toroser'den-Ekrem Kahraman'a,

Handan Kaynakgöz'den-Hülya Tozlu'ya,

Nurdan İpek'ten-Leyla Şahin'e,

Muzaffer Akyol'dan-Ahmet Necdet'e,

Mustafa Tatlıtürk'ten-Hasan Cihat Örter'e,

Bütün memleket sevdalılarına yürek ve ışık gönderiyorlar

Mazlumların ve Anadolu uyğarlığının diriliş çocukları

Ustaların selamını geleceğe armağan etmek için buluştular ve

Sevgi günlüklerine Yaşaşın! İlhan Selçuk ! diye başlıyorlar

Bu kitap, içindeki şarkılarla, türkülerle, yazılarla, şiirlerle,

Nasıl bir dünya istediğimizi  göstererek 

Yeryüzü kardeşliğinde barışın gerçek adresinde buluşuyor.

Yaşasın ! İlhan Selçuk ! Kalemi ve Senfonisi! 

1972'den bugüne Yar yayınları memleket notalarıyla

Yanınızda ve yüreğinizde  ....

Yar Yayınları'ndan

Yeni Bir Kitap

Akın OK

IRAK EYLEM GÜNLÜĞÜ

İSMİ GÜL ANA

Sessizliğin sırtında koca bir tarih

Nasıl olduysa karşıma, İstanbul deniziyle dalgaların çekildiği

İstinye sırtlarında yaslandığı kayalarda durur gibi

Ağır ve vakur haliyle yüzünde duran, direnme ateşini kaşlarına saklarken

Omzundaki dağları indirmeye başladı!

Bak kuzum, Akın’ım eğilmeyeceksin, davanın insanlığına, sevgi ve emekle akacaksın

Hani toprağın sahibi kokusunu yalnız bırakmıyorsa

Hani çocuklar büyüsün diye, katığa yoksulluk yiğitliği eklenir ya, sokağa direnç yüklenir ya

İsmi Gül ana hep eteğinde taşlarla duruyor, ellerinde insanlık hamuru nasırlarıyla cesurken

Adım adım yürüdüğü yollara, bıraktığı ayak izleriyle bakıyor hâlâ

Ağzından akan insanlık şerbetinde, ne yaşadığı acılar ne de korku var

Bir türkünün ilmek ilmek işlenen tadı, sanki gelip onun yüzüne konmuş

Sarıldığı sevdasında yıkılmayan heybeti baktığı tarihin sayfasında

Sahte göz yaşlarıyla ihanetin zavallı insanları ki ,hiç yok!

Yanında küçük yeryüzü çocukları

Alnında umudun yiğitliği var

Anadolu'ya yakışan bir kadının çeşmesinden

Anadolu'ya akan gözlerinin ışığıyla

Yıkanmak bana rüzgar oldu...

AKIN OK

Ekim 2007

Bağımsız, Demokratik,

Sosyalist Türkiye’ye

Adanmış Onurlu Bir Yaşam

   Onu Ölümsüzlüğe Uğurluyoruz Şimdi. 

 Vatana Hoşgeldin

 

gülümsevi

Dursun Karataş kızıl bayrak denizinde uğurlanıyor!    “Devrimciler ölmez, devrim davası yenilmezdir!”   (15.08.08) – Devrimci Halk Kurtuluş Partisi (DHKP) genel sekreteri Dursun Karataş 11 Ağustos 2008 tarihinde sabaha karşı 05.00’te şehit düştü. Hollanda'da tedavi gördüğü hastanede yaşamını yitiren DHKP genel sekreteri Dursun Karataş'ın cenazesi dün saat 16.30’da İstanbul’a getirildi. THY’nin Amsterdam-İstanbul seferini yapan uçakla Atatürk Havalimanı’na getirilen cenaze, teslim işlemlerinin tamamlanmasının ardından Gazi Cemevi’nin cenaze aracıyla Gazi Mahallesi’ne götürüldü. Tutuklu Hükümlü Aileleri Yardımlaşma Derneği’nin (TAYAD) çağrısıyla gerçekleştirilen cenaze töreni için hazırlıklar dün akşamdan itibaren başladı. Törene katılmak üzere akşamdan Gazi Mahallesi’ne gelerek sabaha kadar burada bekleyen yüzlerce kişi türküler ve marşlar söylediler. Yürüyüş hazırlıkları... Saat 12.30’da Gazi Cemevi önünde sayısı gittikçe artan kitle buradan yürüyüşün başlayacağı Eski Karakol Durağı’na geçti.  Eski Karakol Durağı önünde oluşturulan Kortejler kızıl bayrak denizine dönüştü. Karataş’ın cenazesi için Gazi’ye gelen binlerce kişi Eski Karakol Durağı önünde bekleyişini sürdürüyor. Saat 13.00 Eski Karakol önünde toplanma... “Önder yoldaş Dursun Karataş!”, “Dursun Karataş ölümsüzdür!”, “Devrim şehitleri ölümsüzdür!” sloganlarının sıkça atıldığı bekleyişte cenaze törenine katılmak üzere şehir dışından katılımlar da artıyor. Binlerce kişi Gazi Mezarlığı’na gerçekleştirilecek yürüyüş için kortejler oluşturuyor. İlerici-devrimci kurumlar da Karataş’ın cenazesine katılım sağlıyorlar. “Kortejlerden “Yaşasın devrimci dayanışma!” sloganı yükseliyor. Gazi Mahallesi’nde yalnız tören var... Binlerce kişi oluşturulan kortejlerle Gazi Cemevi önünden geçerek buradan Gazi Mezarlığı’na yürüyüş gerçekleştirecek. En önde Dursun Karataş’ın fotoğrafının ve ‘Dursun Karataş ölümsüzdür!’ pankartının yer aldığı yürüyüş kolunda ‘Kahramanlar ölmez halk yenilmez!’, ‘Bize ölüm yok’ pankartları da taşınıyor. 13.45: Karataş'ın cenazesi bekleniyor! Yenibosna’da Yürüyüş dergisi satışı sırasında polis kurşunuyla felç olan Ferhat Gerçek de tekerlekli sandalye ile kortejde yer alanlardan... Bugün Gazi sokakları sadece devrimcilerin sloganlarıyla yankılanıyor. Otobüs-araç giriş çıkışının kapalı olduğu mahalle aynı zamanda “Yaşasın devrimci dayanışma!” sloganına da ev sahipliği yapıyor. Eski Karakol Durağı'nda sloganlarla bekleyen 10 bini aşkın kişi Dursun Karataş'ın cenazesinin gelmesinin ardından yürüyüşe başlayacak. Saat 14.30: Tören başladı... Dursun Karataş'ın cenazesinin Eski Karakol Durağı'na gelmesinin ardından mezarlıkta tamamlanacak olan törenin, ilk kısmı burada Halk Cephesi adına Eyüp Baş'ın yaptığı konuşmayla başladı. Sosyalizm bayrağı er ya da geç dalgalanacaktır! Burjuva basının Karataş üzerinden yürüttüğü kirli kampanyaya değinen Baş konuşmasının son bölümünde şunları söyledi: "Ve inanıyoruz ki; şimdi o şehit yoldaşlarıyla birlikte halkımızın bağrında rahat ve huzur içinde uyumaktadır. Ektiği tohumların boşa gitmeyeceği ve boy vereceği inancını taşımaktadır. Sen rahat uyu büyük insan! Gözün arkada asla kalmasın! Ağlamayacağız! Ağlamak sıradanlaştırır bizi! Acımızı emek ve cüretin örs ve çekicinde dövüp yolumuza daha güçlü devam edeceğiz. Elbette umudun gerçek olacak! Sosyalizm bayrağı bu ülkenin burçlarında er veya geç mutlaka dalgalanacaktır." 15.10: Mezarlığa yürüyüş devam ediyor! Konuşmanın ardından en önde ses aracı ve Karataş'ın resmiyle beraber TAYAD'lı Aileler yürüyüşe geçti. TAYAD pankartının arkasında yer alan kortejler ise cenaze aracının ardından sloganlarla yürüyüşlerini sürdürüyorlar. Saat 15.10 itibariyle mezarlığa doğru devam eden yürüyüşte Karataş'ın tabutunun üzerine karanfiller atılıyor. 15.45: Uğurlama devam ediyor! Karataş'ın uğurlama töreninde Gazi Mezarlığı'na doğru yürüyüş devam ediyor. Esnafın kepenklerini tamamen kapattığı mahellede yürüyüş sırasında kortejlerden çağrılar yapılıyor. Evlerin balkon ve camlarından ise yürüyüşü binlerce kişi izliyor. Saat 16.20: Gazi Mezarlığı'nda tören devam ediyor... Mezarlığa doğru gerçekleştirilen yürüyüşün ardından Karataş'ın toprağa verileceği mezar başında tören devam ediyor. Kitlenin mezarlık içine girmesinin ardından Karataş'ın tabutu karanfillerle beraber elden ele mezara kadar getirildi. DHKC ve DHKP flamalarının açıldığı mezar başında defin işleminin tamamlanmasıyla Karataş'ın ailesinin katıldığı dini tören yapıldı. Basına kapalı yapılan bu törenin sonrasında Dursun Karataş şahsında tüm devrim şehitleri adına gerçekleştirilen saygı duruşuna geçildi. Halkın hangi değerini öldürebildiler ki? Ölüm orucu şehitleri Canan ve Zehra Kulaksız'ın babası Ahmet Kulaksız mezar başında yaptığı coşkulu konuşmasıyla, Karataş'ın Canan ve Zehra'yla aynı yere gittiğini Karataş'ın bugün Mahir Çayan'ın yanında olduğunu söyledi. Kulaksız'ın devrimci mücadele gelenneğinin altını çizdiği konuşmasının sonrasında program 'Güneşe Akın' şiiriyle sürdü. Mezar anmasındaki konuşmalarda sonraki söz ise TAYAD Başkanı Mehmet Güvel'in oldu. Güvel yaptığı konuşmada, "Düşmanların boşuna sevinmesin ölmedin. Bugüne kadar halkların hangi değerini yok edebildiler ki! Mahir Çayan'ı, Deniz Gezmiş'i, İbrahim Kaypakkaya'yı öldürebildiniz mi? Che'yi öldürebildiniz mi?" diye sorarak Karataş'ın ölmediğini söyledi. Güvel'in konuşması "Karataş vefanın, bağlılığın, özverinin, kararlılığın, cüretin ve umudun adıdır." sözleriyle son buldu. Anma töreni, Grup Yorum'un söylediği devrimci türkü ve marşlarla son buldu. Bu bölülde 'Bize ölüm yok!', 'Haklıyız kazanacağız!' ,'Rebel marşları söylendi. Program; törene mesaj gönderen DİP Girişimi, PKK Parti Meclisi ve Mücadele Birliği Platformu'nun mesajlarının okunmasıyla son buldu. (gazeteler)

http://www.forzalivorno.org/viewtopic.php?p=252864&sid=691ba0efaf8cb5e14bc1dec0244399ee

 Müzik 

   1997 yılında CEPAA (Council on Ekonomic Priorities Accreditation Agency) himayesinde, içinde işçi sendikaları, insan hakları ve çocuk hakları örgütleri, akademisyenler ve işverenlerin de bulunduğu bir grup organizasyon tarafından, çalışanların temel haklarını garanti altına almayı amaçlayan işletmeler için ''SA 8000 Sosyal Sorumluluk Standardı (Social Accountability 8000)'' geliştirilmiştir.
  Aslında ''SA 8000'' sağlıklı denetime ait unsuru bizzat kendi içinde barındırmaktadır. Şöyle ki; ''SA 8000'', bazı ILO sözleşmeleri, Birleşmiş Milletler İnsan Hakları Evrensel Beyannamesi ve Birleşmiş Milletler Çocuk Hakları sözleşmesi temel alınarak oluşturulmuştur.
  SA 8000'in işlevine bakacak olursak; bugün gelişmiş ülkeler dahi emek-yoğun teknoloji içeren ve artık kendileri için maliyeti yüksek olan mallar için ucuz emek pazarı arıyor. Daha fazla yatırım çekebilmek amacıyla da çevre ülkelerde ücretlere baskı ortaya çıkıyor, yabancı sermayenin kendisini tercih etmesi için ücretler olabildiğince düşük tutuluyor. Bunun için de çocuk iş gücü, sendikasız-sigortasız çalıştırma rağbet görüyor. Elbette dış ticaret rejiminin giderek serbestleştiği bir ortamda ithal mallarıyla iç piyasada ve ihraç mallarıyla dış piyasalarda rekabet edebilmek açısından çevre ülkelerin elinde ucuz emekten başka araç hala bulunmamaktadır. Doğal olarak, nüfus artışından kaynaklanan ve her yıl çalışan nüfusa yeni milyonlar eklenen bir ortamda, ne olduğu bile saptanamayan işsizlik oranını sabit tutmak dahi büyük yatırım istemekte, varolan işsizler ise çok büyük rakamlara ulaşmakta ve ücretleri düşürme yolunda bir diğer baskıyı yaratmaktadır.
  Günümüzde, özellikle Latin Amerika ülkelerinde kentsel işsizlik ve sefaletin getirdiği insanlık dışı uygulamalar dikkat çekicidir. Örneğin, Brezilya'da sokaklarda başıboş çocukların toplu olarak imha edilmesine dair haberler ile Güneydoğu Asya'da kırsal alanlardaki sefaletin getirdiği görüntüler, ailelerin yaşamak için küçük çocuklarını, özellikle kızlarını fuhuş sektörüne sattıkları zaman zaman medyada yer almaktadır. Geri kalmış ve gelişmekte olan ülkeler kentlere yığılan, düzenli geliri olan sürekli bir iş için bekleyen yığınlar ile kırsal bölgelerde geleneksel üretim yapısı içinde gizlenmiş, çok fazla bir şey üretmeyen, dolayısıyla yeterli bir geliri olmayan büyük bir kitlenin yarattığı problemler girdabında boğuşmaktadır.
  Gelişmekte olan ülkeler, geri bıraktırılmışlığa bağlı olarak, çalışan çocuklar ve yol açtığı sorunları yaşamaktadırlar. Tahminlere göre bazı Asya ülkelerinde çalışan çocukların miktarı mevcut işgücünün % 11'ine ulaşmaktadır. Afrika'da ise çocukların yaklaşık %20'sinin çalıştığı hesaplanmaktadır. 1996 yılında ILO'nun yayınladığı verilere göre; 10-14 yaş grubu içinde Asya'da 44,6 milyon, Afrika'da 23,6 miyon, Latin Amerika'da da 5,1 milyon çocuğun ekonomik olarak aktif olduğu söylenmektedir. ÜLKEMİZDE bu oran %24, Hindistan'da %14,37, Endonezya'da %9,55, Pakistan'da %17,67, Brezilya'da %16,1, Meksika'da ise %6,7'dir. Ancak, 10 yaşın altındaki çocuklar hakkında güvenilir bir veri bulunmamaktadır. Bu nedenle de rakamlar ve oranların daha büyük olduğu düşünülmelidir.
  Diğer yandan, özürlülerin mesleki rehabilitasyonu için, özürlünün uygun bir iş edinmesini temin ederek, bu işini sürdürmesini ve işinde ilerlemesini sağlayarak bu şekilde özürlünün topluma uyumunu amaçlamaktadır ''SA 8000''

  SA 8000 kapsamında TÜRKİYE'ye bakacak olursak: SA 8000 kapsamına giren konular açısından ülkemiz oldukça kötü bir durumdadır. Özellikle, çocuk işgören çalıştırma konusunda ülkemizin notu çok düşüktür. Kronik enflasyonun da etkisiyle çalışan kesim, özellikle de işçi ve memurlar, insan onur ve gururuna yakışır bir ücret alamamaktadırlar. ''Sosyal Devlet'' kavramı yeterince ciddiye alınmadığı için, sosyal güvenlik sistemi ''sağlık-eğitim'' gibi en temel ihtiyaçlara dahi cevap veremeyecek bir duruma gelmiş bulunmaktadır.
  Küçük çocuk çalıştırmada, Kenya, Bangladeş ve Haiti'den sonra 4. sırada yer alan Türkiye; Mısır, Hindistan, Endonezya, Bolivya, Guatemala, Nikaragua, Malezya, Filipinler, Pakistan gibi ülkelerden bile kötü durumdadır.................................. 

    KAYNAK; KURUMSAL SOSYAL SORUMLULUK PROJELERİ   MAVİAĞAÇ YAYINLARI, 2006

                    Yrd. Doç. Dr. Ebru ÖZGEN

   SEVGİLER SAYGILAR, DOĞADAN BAKIŞ

BİZDEN SONRA DOĞANLARA

I

Gerçekten karanlık bir çağdır yaşadığım!
Ahmaktır hilesiz söz. Düz bir alın
Vurdumduymazlığa işaret. Gülen
Kötü haberi almamış henüz.

Nasıl bir çağdır bu,
Ağaçlardan bahsetmenin neredeyse suç sayıldığı
Birçok alçaklığa suskun kalışı içerdiğinden.
Yolu kaygısızca karşı karşıya geçen
Ulaşılmazdır artık herhalde
Zorda kalan arkadaşları için.

Doğrudur: geçimimi sağlamaktayım hala
Fakat inanın: bu sadece bir tesadüftür.
Yaptıklarım
Arasında hiçbir şey hak vermiyor karnımı doyurmaya.
Tesadüfen ayaktayım. ( Şansım ters giderse mahvoldum.)

Diyorlar ki: ye ve iç sen! Sevin, neyin varsa!
Fakat nasıl yiyip içeyim ki, yediğim
Bir açın ellerinden kaptığım lokmaysa, bir
Susuzun sorduğu bardak suysa içtiğim?
Ve yine de yiyip içiyorum ben!

Ben de bir bilge olmak isterdim.
Yazıyor eski kitaplar bilgelik nedir:
Dünya kavgalarına uzak durmak ve o kısa zamanı
Korkusuz geçirmek
Şiddete başvurmadan hem
Kötülüğe iyilikle karşılık vermek
Düşlerini gerçekleştirmek değil, unutmak
Bilgelik olarak kabul ediliyor.
Tüm bunları yapamıyorum:
Gerçekten karanlık bir çağdır yaşadığım!

II

Kargaşalık döneminde geldim şehirlere
Açlığın hüküm sürdüğünde.
Girdim insanlar arasına isyan döneminde
Ve öfkelendim onlarla birlikte.
Böyle geçti zamanım
Yeryüzünde verilmiş bana.

Savaşlar ortasında yedim ekmeğimi
Katiller arasında yattım uykuya
Özensiz yaklaştım aşka
Ve doğayı sabırsızlıkla izledim.
Böyle geçti zamanım
Yeryüzünde verilmiş bana.

Yollar bataklığa gidiyordu zamanımda.
Cellada bildiriyordu beni konuştuğum dil.
Çok değildi yapabileceklerim. Fakat iktidardakiler daha
Güvende hissediyorlardı kendilerini bensiz, ümit ediyordum.
Böyle geçti zamanım
Yeryüzünde verilmiş bana.

III

Battığımız dalgalardan
Yükselecek olan sizler
Zaaflarımızdan söz ederken
Unutmayın
Karanlık çağı da
Sizlerin kurtulmuş olduğu.

Yürüdük ya, pabuçlardan çok ülke değiştirerek
Sınıf savaşlarının ortasında, çaresiz
Haksızlığın olup öfkenin olmadığı yerde.

Biliyoruz halbuki:
Aşağılıklara duyulan nefret de
Bozar şeklini yüzün.
Kısar sesi haksızlık karşısındaki
Öfke de. Ah, güleryüzlülüğe
Ortam hazırlamak istemiş bizler
Güleryüzlü olamadık kendimiz.

Sizler fakat, geldiğinde vakit
İnsan insanın yardımcısı olduğu
Zaman.
Hatırlayın
Hoşgörüyle bizi.

BERTOLT BRECHT

ÇOK YORGUNUM DİYORMUŞSUN

“Artık bizimle çalışmak istemiyorsun demek.

Bitkinim, diyormuşsun, gücüm yok yürüyecek.

Çok yorgunum diyormuşsun, sıfırı tükettim,

birşey beklemeyin artık benden

Gene de bekliyoruz, ne olursa olsun.

Yorgunsan, uyuyorsan, seni kimse uyandırmaz,

kimse demez, kalk, yemeğin hazır!

Hem, neden hazır etsinler yemeğini?

Kalmadıysa yürüyecek gücün.

Zıbarır kalırsın orda, aramaz kimse seni.

Kimse demez: Kalk devrim oldu, işler seni bekler!

Hem, sana ne devrimden? Sen öldün ya!

İster suçlu kendin ol, ister başkası,

toprakta çürüyecek değilmisin nasıl olsa.

Çok savaştım diyormuşsun, dövüşemem artık.

Öyleyse dinle:

Savaşmassan yok bil kendini,

ister suçlu kendin ol, ister başkası,

kendini yok bil.

(.......)

Ne umduydun peki?

Gel keyfim gel bir savaş mı?

Yanıldığın belli;

Durum senin bildiğin gibi de değil,

durum çok daha da kötü.

Harcamazsak gücümüzün üstünde bir çaba,

hapı yutacağız.

Göremezsek gerekenden daha çok iş,

silinip gideceğiz.

Dört gözle bekler düşmanlarımız,

bekler yelkenler indirilsin.

(.......)

(Bertolt Brecht)

http://www.barikat-lar.de/

Che Guevara Ezilen Halkların Önderidir    
Onun Eserleri Telif Yasalarıyla Sınırlanamaz

Hasta Siempre - Comandante Che Guevara

 Che Guevara Video

Che GUEVARA

Ernesto "Che" Guevara "Hasta la victoria …

Che Guevara ResimLeri

commandante yaşıyor

 Another scene from Che !

Tarihimiz'den

TÜRKİYE HALK KURTULUŞ PARTİ-CEPHESİ

 (THKP-C)

 -Dava Dosyası Yazılı Belgeler-

İstanbul Sıkıyönetim Komutanlığı 2 Nolu Askeri Mahkemesi' nin 26.5.1982 günlü; Kayıt No: 1980/98, M. Esas No: 1980/118 Karar No: 1982/261 sayılı kararıyla BERAAT etmiştir.

 "... biz Marksizmi entellektüel gevezelik ve dünya devrimci hareketinin trafik polisliğini yapmak için okuyup öğrenmiyoruz. Biz dünyayı değiştirmek için, dünyanın Türkiye'sinde devrim yapmak için Marksizmi öğreniyoruz." (İddianame I, say. I3)

"İşte biçim ile özü birbirine karıştıran, öz yerine biçimde kesinkes ilkeler arayarak dünya devrimci hareketinin Trafik Polisliğini yapmaya kalkanların teoride sonu metafiziğin bataklığında kulaç atmaktır." (Aydınlık 20)

"... Gerçek anlamda birlik, bilimsel sosyalizmin temeli üzerinde kurulabilir. Birlik, şu veya bu kişinin etrafında kümelenmek değildir. Hareketin birliği, Leninizmin ilkeleri üzerinde birliktir." (A.S.D.'ye açık mektup broşüründen)

"Ne yardan, ne yerden diyerek, ne Marksistlikten vazgeçen, ne de bunun gereklerini böyle bir ülkede yerine getirebilecek niteliklere sahip olan, korkak, tabansız, pasifist küçük burjuva entellektüel bozuntularının Marksist akımdaki bozguncu düşüncelerinin temelinde ülkenin bugünkü koşullarının zorluğunu aramak gerekir." (Aydınlık 15)

RESİM: LYND WARD

gönüllü köleler gördüm
burulmuş insanlıklar
yalınkat adamlıklar
dişilikler-kişilikler
koftiden havariler
yılankavi gülüşler
palavra süvariler

üzerlikler arasında uyudum
yıldızların tarlasında
boz yüğrük yılanlarla

onlar ki özgürlüğe libas biçen
yalancı bezzazlardı
debbağlar çarşısından geçtim zamanın
mılç olmuş alanlardan
spartaküsün çivilerini topladım
başaklar hışırdayan topraklardan
ülkeler uzanıyordu
arasat meydanlarında
hesaplar
kitaplar
tasarlanmış hayatlar
önceden belirlenmiş rüyalar
adaletsiz dağıtılmış hülyalar…

tunç ustaları
iyi bilir hikayemi
dünyanın tüm dağlarında şaki benim
kör dostluklarda biledim hançerimi
kılıncım hınçla kılağılandı
sağır duyarlıklar şehirlerinden geçtim
geçen sular kirlenirdi
ben onların paralarını pullarını
saltanatlarını
koltuklarını
özgürlüklerini
devirdim bir tekmede
varıp sorun tüm resmi tarihlere
aynıyla vaki

ne soytarılar geçti
siyaset meydanından afaki
yal başında hırlaşan itlere tanık dünya
irinli demeçler
satılmış gazeteler
şairler
ki bu soytarı sultasında
bu talan sofrasında saki

kişiliği iğdiş olmuş insanlık
dinozor bir karanlık uluyor ortalıkta
kitleler boğaz boğaza
ben ki
bütün zamanlarda
bütün dağlarda şaki…

“görüp ahkam-ı asrı münharif sıdk u selametten”
çalı diplerinde yattım
ve zındanlar yazıldı alnıma
en eski kaçkınıyım tarihin
deli deryalara düştüm
beri benzer sevdaları seçmedim
namertler köprüsünden geçmedim
bütün çağlarda
bütün sularda
firarilik kaldı payıma

çobanıyım dalgaların
zırhlar ördüm kalbimdeki adaya sirenlerin sesinden
gönüllü inen korsanım mor sulara
odisseie nin gemisinden
binyılların duldasında doğup ölen köleler
vıcık vıcık kişilikler
üç kuruşa satılan onur
nasıl çıkar insanlıktan
bir sineğe
bir fareye
nasıl dönüşür insan
kaç leyla vü mecnun
kaç ferhad ve şirin
yüzlerinde
kav değiştiren bir yılan

kahrolmuş çocukluklardan
yaşanmamış gençliklerden geçip gelen
düşleri işgal altında
kitleler
ruhları hastalıklı büyüyen
kitleler ki
bu zulüm tezgahında
böcek sürüsüne dönüştürüldüler

oysa tarih
içlerinden spartaküsler çıkan
köleler gördü
binyıllara onurun destanını yazarak
derisini yüzdükçe cellat
çılgın gülüşleri sonsuza akan
mansur’un gözleriyle bakan
akılalmaz inatlar geçti
ve ferhad’a dağ deldiren aşklar tanıdı zaman

oysa şimdi
iğdiş bir insanlık
çekirgeler gibi
birbirine saldırıyor
aç gözlü iştihayla

bundandır
korsanım bu bataklıkta

şarkımın hançeri kırılsın
zokalanmış yüreğime and olsun
yedi deryalar geçsen
bin gemi batırsan
haksızlığa
başkaldıran
bir bayrak
değilse
kalbin
bin ömür de yaşasan
arasan
arasan
arasan
sevdanın adasına uğramaz kalbinin kalyonu